Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13701 K.2021/9119

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20.35 sıralarında katılan ...'in idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 7.2 metre genişliğinde, iki yönlü, asfalt kaplı yolda seyri sırasında seyrine göre sağındaki tali yoldan sanığın idaresindeki iş makinesi ile ana yola kontrolsüz vaziyette çıktığı ve iş makinasının ön kova kısmının katılanın idaresindeki aracın sağ yan kısımlarına çarpıp savrulması sonucunda katılan ... ile aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...'in nitelikli şekilde yaralandıkları, 20/12/2013 tarihli kaza tespit tutanağı ile 24/02/2016 havale tarihli trafik bilirkişi raporuna göre sanığın tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusur durumuna, lehe hükümlere, ertelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,