Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13791 K.2024/633

temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEMYİZ EDENLER

Katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.07.2019 tarihli ve 2019/1228 Esas, 2019/2182 Karar sayılı ek kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1,

50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinde bulunması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, katılanlar vekilinin ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret kararına ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraza ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü ...’nun, 19.06.2018 günü saat 07:15 sıralarında,

idaresindeki 53 HP 121 plakalı kamyonetle İkizdere ilçesi istikametinden İspir ilçesi istikametine doğru seyrettiği iki yönlü yolun virajlı kesiminden çıktığı olay yerinde seyir şeridindeki büyükbaş hayvana çarptıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybetmiş şekilde sol taraf karşı şeride doğru yönelirken bu şeritteki diğer 2 büyükbaş hayvanla birlikte hayvanları sevk eden ... ve kızı ...’e çarpmak suretiyle ...'ün ölümü ile ...'ün ağır (5) derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasında sanığın güneşin gözüne karşıdan vurduğu yoldaki seyrini,

yola gereken dikkatini vermeden sürdürüp hız azaltmamak suretiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede;

"...Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4 madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1 maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmektedir.

Sanığın olay tarihinde aracıyla seyir halindeyken hayvanlarını yola salan katılan ile ölene çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, kazanın oluşumunda sanığın katılan ve ölen ile eşdeğer kusurlu olduğu anlaşıldığından sanık hakkında temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmesi Dairemizce fahiş olarak kabul edilmiştir. Ayrıca koşulları oluştuğundan TCK'nın 50/4 maddesi gereğince seçenek tedbire hükmedilmemesi hukuka aykırı kabul edilmiştir.

Bu nedenle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında adalet, hakkaniyet ve nesafet kuralları da gözönünde bulundurularak olaya uygun bir temel ceza belirlenmek suretiyle sanığın aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına," hususları usul ve yasaya aykırı kabul edilerek duruşma açılmak suretiyle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli 2018/453Esas 2018/549 Karar sayılı kararının kaldırılması ile sanık hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde düzenlenen, “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyizi mümkün olmaması karşısında hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusu sonucu verilen kararın kesin olması sebebiyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.07.2019 tarihli, 2019/1228 Esas, 2019/2182 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,