Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/246 K.2024/477

temyiz isteminin reddine dair ek karar TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2019 tarihli ve 2018/1148 Esas, 2018/1717 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, sanığın ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca red kararına ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, asıl işverenin kusurlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelmesinde işçilere gerekli eğitimleri vermeyerek, işe ilişkin risk değerlendirmesinin yapılmayan, harfiyat çalışması öncesinde yeterli sağlamlıkta desteklerle veya iksa tertibatıyla toprak kaymasına ilişkin önlem alınmayan, iş güvenliği uzmanının atanmasına rağmen gelmesi ve gerekli önlemlerin alınması sağlanmadan temel kazmaya başlanması nedeniyle toprak kayması ile meydana gelen iş kazasında sanığın tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı Kanun'un 286/2-c maddesinde düzenlenen, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2018/1148 Esas 2018/17171 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Reddi ile Ek Kararın Onanmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,