Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13866 K.2021/1143

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tralleis Antik Kenti 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan sanığa ait taşınmazda, avlunun batısındaki tek katlı yapının çatısına çıkmak amacıyla beton merdiven, avlunun doğu ve güneyindeki tek katlı binaları korumak amacıyla ahşap konstrüksiyonlu, kiremit döşeli çatı ve avlu içindeki dört adet tek katlı binada pvc malzeme kullanılarak kapılar, pencereler ve panjurlar yapılmış olduğu, yapılan tadilatların, 3194 sayılı Kanuna göre esaslı tadilat niteliği taşıdığı, tadilatlar sonucunda yapılan imalatın yapı ve bina tanımına uyduğunun ve ruhsatlandırılması gerektiğinin anlaşıldığı dosya kapsamında, bozma ilamına uyularak,

suç tarihi itibariyle suça konu taşınmazın bağlı olduğu idari birimin bünyesinde (belediye ya da il özel idaresi) koruma uygulama ve denetim bürosunun faaliyet gösterip göstermediği ile yetki ve sorumluluk alanının suça konu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı hususlarının araştırıldığı, suç tarihi itibariyle koruma uygulama ve denetim bürosunun faaliyette olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla;

Mahkemece, gerekçeli kararın gerekçe kısmının 3. sayfasının son kısmında, “Delil durumu itibariyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 86/2-3,a maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde cezalandırılması cihetine gidilmiştir.” şeklinde, dosya kapsamı ile ilgisi bulunmayan gerekçeye yer verilmiş ise de; bir üst paragrafında ve kısa kararda, sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtildiği, gerekçeli kararın geri kalan kısımlarının, dosya kapsamına uygun ve suçun sübutunu irdeler biçimde olduğu, dolayısıyla bahsi geçen paragrafın sehven yazıldığı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/12/2015 tarih ve 2015/579 Esas, 2015/780 karar sayılı, sanığın neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 52/2. maddesi gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 nolu bendinin 3. paragrafında yer alan " Aleyhe temyiz olmadığından cezada kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın NETİCETEN 150 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, " ibaresi ve 4. paragrafında yer alan “Sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/2.

M. gereğince sanığın dosyaya yansıyan ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak 1 günü karşılığının 40.00 TL olarak belirlenmesine ve SANIĞIN SONUÇ OLARAK 6.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresi ve 5. paragrafında yer alan “Sanığa verilen adli para cezasının, sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek TCK 52/4. madde gereği 20 EŞİT AYLIK TAKSİTTE ÖDENMESİNE, taksitlerden birini zamanında ödemediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin uyarılmasına (UYARILAMADI)” çıkarılarak,

yerine “ 31/12/2015 tarih ve 2015/579 Esas, 2015/780 karar sayılı hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 20 eşit aylık taksitle ödenmesine karar verilen 6000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE” ibaresinin eklenmesi, ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA.