Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1550 K.2020/2468

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/33-2013/118 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının kasten yaralama suçundan beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeyerek 07/06/2013 tarihinde kesinleştiği, davacının belirtilen dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 14/01/2011-26/04/2011 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacının 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre geçtikten sonra 10/11/2015 tarihinde haksız yere tutuklu kaldığı kaldığı gerekçesi ile tazminat davası açtığı görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,