KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/1589 E., 2020/2540 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davacının tazminat talebinin kısmen kabülü ile 28.875,85 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 30.01.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek geregi düsünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, suç ve suç yeri ibarelerine ve dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, “Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi” ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 30.01.2008-24.11.2011 tarihleri arasında yaklaşık 3 yıl 9 ay 24 gün tutuklu kalıp beraat eden davacının 150.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte talebine ilişkin davada yerel mahkemece 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. UYAP ortamında elektronik imza ile imzalanan ve hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının aynı olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Ceza yargılaması sırasında avukata ödenen vekalet ücretinin CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat hesabına dahil edilemeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde maddi tazminata hükolunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/1589, K. 2020/2540, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama