Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1646 K.2019/3851

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2 maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın mükerrir sayılarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/384 esas, 2018/491 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer olan "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz". düzenlemeler nazara alındığında;

önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı ancak kanun koyucunun tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki cezanın infaz edilmesi şartını aramadığı halde, infazdan sonra belirli bir sürenin geçmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağını hüküm altına aldığı,

buna göre beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet halinde ise cezanın infazı tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümleri uygulanmayacağı anlaşılmakla;

somut olayda, dosya muhteviyatında bulunan adli sicil kaydından tekerrüre esas alınan ve sanığın 1 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/1997 tarihli ve 1994/465 esas, 1997/91 sayılı kararının 01/10/2000 tarihinde infaz edildiği görülmekle, bu tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra 03/03/2018 tarihinde işlenen atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.01.2019 gün ve 94660652-105-07-16772-2018-kanun yararına bozma sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/1997 tarih ve 1996/465 - 1997/92 sayılı ilamı tekerrüre esas alınmış ise de, TCK'nın 58/2-b maddesi gereğince, beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, tekerrüre esas alınan ilamın 25.03.1998 tarihinde kesinleştiği, 01.10.2000 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren öngörülen 3 yıllık sürenin 01.10.2003 tarihi itibariyle sona erdiği,

bu kapsamda 03/03/2018 tarihinde işlenen suç nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı, sanığın bu ilamdan başka tekerrüre esas kaydının da bulunmadığı gözetilerek, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2018 tarih, 2018/384-2018/491 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiye istinaden, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4. bendinin hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, diğer hususların aynen bırakılmasına,