Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/192 K.2019/2127

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın süresinde açılmadığına, davacının tutuklanmasına kendi kusuru ve ihmali ile sebep olduğuna, tazminat miktarına, davacının maddi zararına ilişkin belgeleri dava dilekçesine eklemediğine, tutuklandığı tarihte çalışmadığından davacının herhangi bir maddi kaybının bulunmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, faize, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.