Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/207 K.2019/5668

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davacının, tutuklu olduğu sürede terfi edememesi sebebi ile alamadığı maaş farkı, lojman kirası ve giderleri, ödediği avukatlık ücreti ve olası gemi kaptanlığı sebebi ile mahrum kaldığı gelirin CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat hesabına dahil edilemeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde maddi tazminata hükolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin ''Davacının 11/02/2011-09/10/2013 tarihleri arasında tutuklu kalıp, atılı suçtan beraetine karar verildiği anlaşıldığından;