Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2143 K.2021/2086

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesine konu dava dosyasında, 12/05/2016 havale tarihli dava dilekçesinde, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/38860 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacı hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve teknik takip tedbirlerinin uygulandığı, yapılan soruşturma sonunda 02/11/2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

uygulanan tedbirlere ilişkin kayıtların Cumhuriyet savcılığınca imha edilmeyip farklı dosyalara gönderilerek ifşa edildiği belirtilerek 5271 sayılı CMK'nın 141/3. maddesi gereğince 20.000 TL manevi tazminatın söz konusu verilerin imha edilmesi için öngörülen yasal sürenin dolduğu tarihten itibaren işleyecek faizi ile ödenmesi talebinde bulunulduğu, yerel mahkemece, davacı tarafından aynı konuya ilişkin olarak daha önce açılan davanın İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/56 Esas sayısında kayıtlı ve halen derdest olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son maddesi hükmü gereğince, temyiz incelemesine konu dava dosyası ile aynı soruşturma dosyasında davacı hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve teknik takip tedbirleri uygulanmasına ilişkin olarak davacı tarafından 29/01/2016 tarihli dilekçe ile açılan ve İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/56 Esas sayısında kayıtlı olan dava dosyasının birleştirilerek davacının tazminat taleplerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,