Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2152 K.2021/5907

Adam öldürme, hırsızlık ve süknaya mahsus binayı yakmağa tam teşebbüs suçlarından ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/1993 tarihli ve 1993/49 esas, 1993/54 sayılı kararı ile toplam 30 gün geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbed ağır hapis cezasına hükümlü ...'un, 13/07/1999 tarihinden geçerli olmak üzere meşruten tahliyesine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/1999 tarihli ve 1999/103 esas sayılı kararını müteakip, hükümlünün deneme süresinde kasıtlı bir suç işlediği ve hapis cezasına mahkûm olduğu gerekçesiyle, ikinci suç tarihi olan 26/01/2002 ile bihakkın tahliye tarihi olan 11/07/2027 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2013 tarihli ve 1993/49 esas, 1993/54 sayılı ek kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini takiben, hükümlü tarafından anılan ek karara karşı yapılan itirazın kabulü ile ortadan kaldırılmasına, 11/02/2013 tarihli ek karar ile ilgili infazın durdurulmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli ve 1993/49 esas, 1993/54 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28/02/2013 tarihli ve 2012/6224 esas, 2013/1575 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 4616 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 1. fıkrasının 4. bendinin 2 nolu paragrafının infaz aşamasında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınması ile ilgili olarak uygulanma olanağının bulunmadığı, bu hükmün devam eden davalarda verilen davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına ilişkin olduğu, infaz aşamasında koşullu salıverilmeden sonra koşullu salıverilmenin geri alınması şartlarını gösteren bir hükmün 4616 sayılı Kanun’da yer almadığı,

koşullu salıverilmenin geri alınması şartlarını gösteren hükümlerin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 17 ve 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddelerinde yer aldığı, her iki maddede de koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresi içerisinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi durumunda koşullu salıverilme kararının geri alınacağının hüküm altına alındığı,

denetim süresi içerisinde işlenen suçun koşullu salıverilme kararı verilen suç ile aynı cins olmasının gerekmediği dikkate alındığında, mahkemesince hükümlünün koşullu salıverilme kararının geri alınmasına yönelik 11/02/2013 tarihli ek kararın itiraz edilmeden kesinleştiği ve bu karar usulüne uygun bir şekilde kaldırılmadan yeniden aynı konu hakkında bir karar verilemeyeceği de

gözetilmeden, keza yukarıda belirtilen usul ve yasa hükümlerine aykırı olarak hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına ilişkin koşulların oluşmasına karşın bahse konu ek kararın usulüne aykırı olarak ortadan kaldırılmasına ve infazının durdurulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19/04/2019 gün ve 94660652-105-01-14671-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde kabul edilen 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun Koşullu salıverilme ile ilgili 107. maddesinde değişiklik yapılmış ise de; kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmış olup;