Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2315 K.2021/1204

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''23.11.2015'' olan dava tarihinin ''30.11.2015'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Tazminat talebinin dayanağı olan Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/161 Esas –2015/75 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama suçundan 04.01.2008-07.04.2009 tarihleri arasında 459 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, hükümlü kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması temiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının 15.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 7.565,04 TL maddi, 12.600,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.