Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2821 K.2023/5633

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/776 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.03.2019 tarihli, 2016/160544 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ...'nın 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanık ...'nın, oğlu ...'in eylemine iştirak ettiği iddiasıyla kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapma suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de; sanık ...'nin, oğlunun tek başına kazı yaptığını, hasta olduğu için zaten yardım edecek gücünün olmadığını savunduğu, diğer sanık ... teyit mahiyetinde annesinin 75 yaşında yaşlı ve hasta olduğundan yardım edecek durumda olmadığını, kazı işlemlerini yalnız yaptığını belirttiği, 1943 doğumlu sanık ...'nin yaşlı, hasta ve yürümekte güçlük yaşadığının duruşma sırasında mahkememizce de gözlemlendiği,

efor gerektiren kazı işlemlerini yapacak/yardım edecek güç ve takatten uzak olduğu değerlendirilerek, aksi ispatlanamayan savunması doğrultusunda, suça iştirak ettiğine dair yeterli delil elde edilemediğinden müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde mahkememizde tam ve yasal bir vicdani kanaat oluşmuştur."

2. Sanık ... hakkında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve oğlu olan diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kültür varlığı bulmak amacıyla ikametinin giriş katında kazı yaptığı iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmıştır.

3. Sanık ...'nin savunmasında, evin altından odaya doğru su geldiğini, sanık ...'ten, gelen suyu kesmesini istediğini, bu nedenle sanık ...'in evin içinde kazı yaptığını, hasta ve yaşlı olduğundan sanık ...'e kazı sırasında yardım etmediğini beyan ettiği, sanık ...'in de sanık ... ile benzer mahiyette savunmada bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hazine vekilinin, 03.12.2015 havale tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli kararda Müze Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

B. İzinsiz kazı yapmak suçundan hakkında dava açılan sanık ...'nin, aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediğinin, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...'in suça konu kazıyı tamirat amacıyla kendisinin yaptığını, sanık ...'nin kazı sırasında kendisine yardım etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığına dair savunmasının aksine dosya kapsamında delil bulunmayan sanık ...'nin atılı suçtan beraatine dair hüküm tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

C. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/776 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,