KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/3192 E., 2019/9037 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Antalya 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2008 tarihli ve 2008/13 esas, 2008/8 karar sayılı kararını müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 08/09/2013 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği ve Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 14/11/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2015 tarihli ve 2014/1041 esas,
2015/603 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;
Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, bu husus kazanılmış hakka konu olamayacağından Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2010/140 - 2015/85 sayılı iptal kararı da göz önüne alınarak bu hususun infaz aşamasında gözetilmesindeki zorunluluk karşısında, tebliğnamenin bu husustaki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/3192, K. 2019/9037, 18 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama