Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3527 K.2019/9586

Taksirle ölüme veya yaralanmaya neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/09/2018 tarihli ve 2017/25544 soruşturma, 2018/3651 esas, 2018/803 sayılı iddianamenin iadesine dair Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2018/291 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/564 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85/2. maddesinde yer alan "Fiil, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise, kişi iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253/7. maddesinde yer alan "Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir." ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/3. maddesinde yer alan "Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir." biçiminde açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olayda şüpheli ...'in idaresindeki aracın kazaya karışması neticesinde meydana gelen trafik kazasının müştekiler Cengiz Çoban, İbrahim Kurt ve Şemsettin Acet'in yaralanmasına, maktul Cezo Avcı'nın da ölümüne neden olduğu, anılan kaza neticesinde Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin üzerine atılı eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 85/2. maddesi uyarınca iddianame düzenlendiği, ancak Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince olay kapsamında meydana gelene yaralamalara ilişkin gerekli uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığı gerekçe gösterilerek iddianame iade edilmiş ise de;

5271 sayılı Kanunun 253. maddesinde uzlaştırma işlemlerine ilişkin düzenlemelerin mevcut olduğu, anılan Kanunun 253/7. maddesinde yer alan düzenlemenin, şüphelinin eylemi neticesinde birden fazla kişinin mağduriyetine yol açan tek bir suç olması halinde uygulama alanı bulacağı, ancak somut olayımızda şüphelinin birden çok eyleminin bulunduğu, trafik kazasının birden çok kişinin yaralanması ile bir kişinin ölümü ile sonuçlandığı,

bu kapsamda 5237 sayılı Kanunun 85/2. maddesinde açıkça fiilin, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise tek bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin belirtildiği, şüphelinin eyleminin anılan maddeye uygun olduğu, yapılacak yargılama sonucunda şüpheliye ceza verilmesi durumunda ise tek bir cezaya hükmedileceği nazara alındığında, şüpheli ile herbir müşteki arasında uzlaşmanın sağlanması amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine gerek olmadığı,

kaldı ki bu aşamada dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi halinde Kanunda açıkça yer alan 85/2. maddesinin görmezden gelineceği, olayın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, yaralama ile ölüm olayı neticesinde şüphelinin üzerine atılı suçu işlemiş olduğunun sabit olması halinde tek bir cezaya hükmedileceği hususunun gözden kaçırılmaması gerektiği, iddianamenin iadesinde gösterilen gerekçelerin kabul edilmesi halinde şüpheli hakkında işlemiş olduğu yaralamalar neticesinde ayrı ayrı cezalara hükmedilmesi ve meydana gelen ölüm olayı sonucunda da ayrı bir mahkumiyet hükmü kurulması mecburiyetinin olacağı,

bu hali ile 5237 sayılı Kanunun 85. maddesinde açıkça yer alan düzenlemeye aykırı hüküm kurulacağı anlaşıldığından, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/564 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/03/2019 gün ve 94660652-105-72-17213-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2019 gün ve 2019/27328 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçu CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında iken TCK’nın 85. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamındaki taksirle öldürme suçu uzlaşmaya tabi değildir.

Bu doğrultuda sanığın taksirle bir kişinin ölümü ile birlikte üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan somut olayda;yaralanan mağdurların tamamı ile sanık arasında uzlaşmanın sağlanması halinde dahi, uzlaşma kurumu şikayet kurumundan farklı olup, şikayet bir soruşturma kovuşturma şartı iken uzlaşma, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılama faaliyeti dışında çözümün sağlandığı alternatif bir uyuşmazlık yöntemi olduğu,

TCK’nın 85/1. fıkrasındaki taksirle öldürme suçu ile bu suçun nitelikli halini düzenlediği TCK’nın 85/2. fıkrasındaki taksirle öldürme suçu uzlaşmaya tabi olmayıp, suçun bölünmesi de mümkün olmaması gözetildiğinde, ayrıca CMK'nın 253/3. maddesi dikkate alınarak,