Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/369 K.2020/5013

Dava tarihi : 23/01/2015 Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/161 Esas- 2008/346 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının gözaltında ya da tutuklu kalmadığı, davacıya ait iki adet araca 13/02/2002 – 06/02/2003 tarihleri arasında el konulduğu, el koyma işleminin 01/06/2005 tarihinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesine göre, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu ve yapılan ceza yargılamasının sonunda davacı hakkında açılan ceza davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği dikkate alındığında,

466 sayılı Kanunun 1. maddesinde sınırlı şekilde sayılan tazminat istenebilecek hallerin davacı yönünden gerçekleşmediği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''CMK'nın 141-142. maddesi'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiş, davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, vekili aracılığıyla davaya cevap dilekçesi sunan davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken,

dilekçe yazım ücretine hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.