Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3811 K.2019/7879

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 06.12.2018 tarihli, 2018/3299-3321 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanlar ... ve ... vekilinin, katılanlar ..., ..., ... vekili sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar ... ve ... vekili Av. .... ve ...'ın hükmü diğer ölen yakınları olan katılanlar ..., ..., ... adına da temyiz ettiği, ancak katılanlar ..., ..., ... adına vekaletname sunmadığı, bu nedenle hükmü katılanlar ..., ..., ... yönünden temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, katılanlar ..., ..., ... yönünden vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Katılanlar ... ve ... vekili, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ceza evin aracılığı ile gönderdiği 17.12.2018 tarihli dilekçesi ile hükmün onaylanmasını talep etmiş ise de, söz konusu dilekçede sanığın açıkça temyizden vazgeçme beyanı bulunmadığından, bu istemin temyiz talebinden vazgeçme olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahal dışında, hız sınırı 110 km olan bölünmüş, çift şeritli, inişe eğimli Devlet yolunda seyir halinde iken, seyrine hitaben yolun sağında bulunan kaygan zemin levhasını geçtikten 70 metre sonra, yine aynı yöne önünde ve sağ şeritte seyreden dava dışı ... idaresindeki çekiciye bağlı yarı römorkun arkasına aracının önü ile çarptıktan sonra, 11 metre ileride yolun solunda bulunan çelik bariyerlere çarpıp durduğu, çekicinin de 14 metre fren izi ile birlikte 20 metre ileride durduğu olay sonucunda sanığın aracında bulunan üç kişinin öldüğü,

sanıktan şikayetçi olmayan bir kişinin ise yaralandığı, oluşa ve dosya içeriğine göre, hızını mahal şartlarına göre ayarlamayan, sevk ve idare hatası ile önünde seyreden araca önlemsizce çarpan sanığın asli kusurlu eylemi ile kazaya sebebiyet verdiği, belirtilen tüm bu kural ihlallerinin kusura etki eden ihlaller olduğu, sanığın mahal şartlarının iki katı ve üzerinde bir hızla seyrettiğine dair herhangi bir tespitin bulunmadığı da göz önüne alındığında sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı kabul edilerek, tebliğnamedeki buna ilişkin bozma isteyen görüşe;

açıklanan şekilde meydana gelen ve üç kişinin ölümü ile sanıktan şikayetçi olmayan bir kişinin de yaralanması ile sonuçlanan olayda, asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler ile uyumlu olacak ve TCK'nın 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki buna ilişkin bozma isteyen görüşe; yine CMK'nın ''Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar'' başlıklı 232. maddesinde.

Hükmün başında hükmü veren Mahkeme başkanı ve üyelerinin veya hakimin, Cumhuriyet Savcısının ve zabıt katibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanuni temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliğinin yazılacağı belirtilmiş olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin incelemeye konu kararının başında Mahkeme başkanı ile üyelerinin ve zabıt katibinin adı ve soyadı ile sanığın açık kimlik bilgilerine yer verilmemiş ise de, istinaf Mahkemesi'nin ilk derece Mahkemesi hükmünü kaldırıp yeniden bir hüküm kurmadığı,

denetim Mahkemesi olarak ilk derece Mahkemesi hükmünü inceleyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği, bu kapsamda CMK'nın 232/2-b maddesinde belirtilen amir hükümlerin ihlal edildiğinden de söz edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki buna ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde aynı belge numarası adı altında B, B1, M, F sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu,

sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve ayrıca B sınıfı dışındaki diğer sınıf sürücü belgeleri ile B sınıfı sürücü belgesi ile kullanılan otomobil türünden araçların kullanılmasının mümkün olmadığı göz önüne alındığında, sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sadece B sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

aynı zamanda sürücü belgesinin tarihine ilişkin bilgilerin hüküm bölümünde hatalı gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilleri ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3 numaralı bölümündeki ''12.01.2018'' ibaresinin ''10.04.2017'' olarak değiştirilmesi;

''199591 belge nolu'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''B sınıfı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 06.12.2018 tarihli ve 2018/3299-3321 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.