Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3845 K.2023/6040

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 52/2, 52/4 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay hapis ve 8.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.04.2019 tarihli, 2016/173391 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Mahkememizin 2015/494 Esas sayılı davasına esas Fethiye Belediyesi görevlilerince düzenlenen 27.10.2014 tarihli yapı tatil zaptı ve ekinde yer alan fotoğraflar kapsamına göre belirtilen tarihte bitirilmiş ve kullanılır durumda bulunduğu tespit edilen taşınmazın, mahkememizin işbu davası ile birleşen Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/597 Esas sayılı davasına esas Müze Müdürlüğünün 06.02.2014 tarihli raporu ve ekinde yer alan fotoğraflar kapsamına göre bulunduğu vaziyete nazaran taşınmazın iki ayrı seviyede bulunduğuna dair tutanaklar nedeniyle sanığın eyleminin bir suç işleme kararı kapsamında birden fazla suç nedeniyle zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edilmiş ve sanığın eylemi tek suç kabul edilerek cezanın artırılması cihetine gidilmiştir."

2. Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 07.07.2012 gün ve 891 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit alanında kalan 102 ada 30 parselde inşaî faaliyetlerin başladığının Fethiye Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından 06.02.2014 tarihinde tespit edilmesi üzerine kolluk kuvvetlerince sanığa, inşaî faaliyetin durdurulması gerektiğinin 18.03.2014 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi ile bildirildiği, 27.10.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile 102 ada 30 parselde iki adet bina ile yüzme havuzu yapıldığı, binaların kullanılmakta olduğunun tespit edildiği,

anılan tutanağa istinaden sanık hakkında Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2015 tarihli ve 2015/3666 Esas sayılı iddianamesi ile imar kirliliğine neden olma suçundan dava açıldığı, dosyanın Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/494 Esasına kaydedildiği, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 06.08.2014 tarih ve 2712 karar sayılı suç duyurusu üzerine sanık hakkında aynı eylemlere ilişkin olarak Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 tarihli ve 2015/3516 Esas sayılı iddianamesi ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı,

Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/597 Esasına kaydedilen dosyanın mahkemenin 14.01.2016 tarihli kararı ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesi ile Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/494 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

3. Taşınmaza ait tapu kaydının beyan hanesinde 3. derece doğal ve kentsel sit alanında kaldığına dair 27.06.2002 ve 16.02.2012 tarihli şerhlerin yer aldığı, sanık tarafından taşınmazın 24.04.2013 tarihinde satış yoluyla edinildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, suça konu izinsiz müdahaleler nedeniyle alanın bitki örtüsünün, topoğrafik yapısının, kültürel varlıkları ile silüet etkisinin bozulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.08.2014" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

2. T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 416 gün adli para cezası" yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 9 ay hapis ve 416 gün adli para cezası" şeklinde eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sanığın, Suç İşleme Kastının Bulunmadığına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden; Sanık tarafından, sit alanında kalan taşınmaza iki adet yapı ve yüzme havuzu yapılmak suretiyle izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Zincirleme Suç Hükümlerinin Uygulanma Olanağının Bulunmadığına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden;

Fethiye Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından 06.02.2014 tarihli ilk tespitte suça konu inşai faaliyetlere başlandığının belirtilmesi ve 18.03.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerince sanığa inşaata devam edilmemesi gerektiğinin bildirilmesine rağmen, 27.10.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile suça konu binaların kullanılır vaziyette olduklarının tespit edilmesi karşısında, 25.10.2015 tarihli ilk iddianameye kadar iki ayrı tespit ile inşaî faaliyetlere devam eden sanık hakkında temel ceza tayin edildikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezada artırım yapılmasında isabetsizlik görülmemiştir.

C. Re'sen Görülecek Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,