Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4633 K.2020/479

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal dışındaki çift şeritli 7 metre genişliğindeki yolun sağ şeridinden seyri sırasında nedensiz şekilde frene basarak durmasıyla arkasından aynı yönden seyir halinde bulunan katılan sürücü Zeki idaresindeki kamyonet tipi aracın kendisine sol arka kısımdan çarpması sonucu katılanın aracında bulunan yolculardan üçünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, birisinin ise sağ tibiada kırık olacak şekilde yaralandığı,

sanığın önüne çıkan herhangi bir engel olmadığı halde aniden durarak tehlike yarattığı dolayısıyla asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken,

asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu birisi nitelikli olmak üzere 4 kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.