Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4666 K.2020/65

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386. 30.11.2010 gün, 5-237. 29.05.2007 gün, 114-113. 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunluluğuna rağmen, “Dair karar katılanlar vekilinin yüzünde, sanık ve katılanların gıyabında, 6572 Sayılı Yasanın 45.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 9. madde gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından görüldü yapılmasına, CMK'nın 33. maddesine uygun olarak,

karar verildi“ şeklinde yasa yolunun gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, kendisine 30.06.2016 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı temyiz süresinin son günü olan 07.07.2016 tarihinin Ramazan Bayramının son günü olması münasebetiyle resmi tatil olduğu, resmi tatilin sona erdiği günü takip eden ilk iş günü 08/07/2016 tarihinde sanığın temyiz dilekçesi verdiği, bu itibarla temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Olay günü, 13:30 sıralarında, meskun mahalde, toplam 9 metre genişliğinde, iki yönlü, düz, eğimsiz, ıslak, yaya kaldırımı bulunmayan asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken olay yerine geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağa doğru yönelmesiyle aracının sağ ön kısmı ile yolun sağında park halindeki araçların solunda kaplama alanı içerisinde bebek arabası ile yürüyen ...‘ye çarpması sonucunda ...‘nin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, orta 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, bebek arabasında bulunan oğlunun ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda;

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.