Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4707 K.2020/864

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık sevk ve idaresindeki minibüs ile olay günü saat 08:00 sıralarında yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yol üzerinde Altınşehir Meydan istikametine seyri sırasında freninin boşalması sonucu şeridinden ayrılarak kaldırım parke taşlarına çarpması sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin 1. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin kabul edildiği olayda;

TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak TCK'nın 89. maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında katılan ... ve ...’ın uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı,

kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması;