KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/4755 E., 2020/835 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 23.10 sıralarında sanığın idaresindeki traktör ile meskun mahalde, tek yönlü, bölünmemiş, asfalt kaplama, olay mahalli T kavşağa geldiğinde, kontrolsüz olarak kavşak içine girerek karşı istikamette bulunan yolu çapraza kesecek şekilde bulunan yola girmeye çalıştığı sırada. seyrine göre sağından seyreden katılan ...'ın idaresindeki motorsiklete çarptığı, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, arkasında oturan eşi ...'ın ise 4 derece kırık ve sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kabulü ve sanığın mahkumiyetine ilişkin uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye ve ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 gün adli para cezasına çevrilmesine,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/4755, K. 2020/835, 22 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama