Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5020 K.2019/10102

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2018 tarihli ve 2018/31335 soruşturma, 2018/21235 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabûlü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Sakarya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/01/2019 tarihli ve 2019/367 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sakarya 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığından kusur durumuna ilişkin rapor aldırılmaksızın karar verildiği gerekçesiyle itirazın kısmen kabûlü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın eksik hususları giderildikten sonra yeniden, Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilip verilmeyeceği hususunda değerlendirme yapmak üzere kaldırılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra,

Cumhuriyet savcılığınca şüpheliler hakkında her hangi bir karar verilmeksizin itirazla ilgili karar vermek üzere dosyanın tekrar Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın,

eksik hususlar giderildikten sonra yeniden Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilip verilmeyeceği hususunda değerlendirme yapmak üzere kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 18.04.2019 gün ve 94660652-105-54-2809-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve 2019/43941 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...’in, idaresindeki motosiklet ile gece saat 21.00 sıralarında yerleşim yeri dışında, bölünmüş yolda kendi beyanına ve kaza tespit tutanağına göre ters yönde 33 metre seyri sırasında kavşağa geldiğinde, sola dönüş yapmak için kavşağa giren şüpheli ...’nın idaresindeki otomobile çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün malleol kemik kırığı şeklinde yaralandığı, şüpheliden şikayetçi olmadığı, kaza tespit tutanağına göre mağdurun tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/2. maddesine göre “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir” hükmü de dikkate alındığında, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2018 tarihli ve 2018/31335 soruşturma, 2018/21235 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının yerinde olduğu, anlaşılmakla,