Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5118 K.2020/969

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, dik eğimli yolda, saat 16:00 sıralarında seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüjden karşı şeride girmesi ve önce katılanın idaresindeki araca, ardından mağdurun idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği ve bir kişinin kemik kırığı olacak şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği halde; UYAP sisteminden temin edilen adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, katılanın zararının giderildiğine ilişkin beyanı da göz önünde bulundurularak, CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi;