Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5415 K.2019/11620

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinden görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, Rize 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2014 tarihli 2014/73 Esas ve 2014/408 Karar sayılı ilamında 5607 sayılı kanunun 3/10 maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin erteli mahkumiyetinin daha ağır cezayı içermesi sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde, Rize 2. Ceza Mahkemesinin 14/02/2014 tarihli 2013/133 Esas 2014/7 Karar sayılı ilamındaki 11 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 1.71 promil alkollü olarak araç kullanırken yapılan yol kontrolünde yakalanan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Olay günü 1.71 promil alkollü vaziyette araç kullandığı tespit edilen sanığın TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, TCK'nın 179/3. maddesi uyarınca hüküm kurulması;