Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5838 K.2020/3587

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken, sonuç cezanın 3 yıl 4 ay yerine 2 yıl 16 ay olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK'nın 216. maddesinde hükümden önce son sözün, hazır bulunan sanığa verileceğinin belirtildiği, sanık hazır bulunmadığı takdirde hazır bulunan sanık müdafine son söz verilmesi gerektiğine dair bir zorunluluğun da bulunmadığı değerlendirilerek, tebliğnamede önce sanık müdafine söz verilmesi ve bilahare katılan vekiline diyecekleri ve esas hakkındaki iddiası sorulması suretiyle yargılamanın sonlandıralarak hüküm kurulması ile CMK'nın 216. maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Tebliğnamede, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı 13/11/2013 tarihli ve 2013/1897 esas sayılı iddianame ile Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığı, söz konusu dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, derdest ise dava dosyalarının birleştirilmesi, karara çıkmış ise dava dosyasının dosya arasına alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin noksan kovuşturma ile hüküm kurulduğundan bahisle bozma önerilmiş ise de, bahsi geçen iddianamenin iade edildiği UYAP kayıtlarından anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü gündüz vakti iki şeritli bölünmüş asfalt yolda sanığın alkollü olarak sevk ve idare ettiği otomobil ile dört yönlü kontrolsüz kavşakta sola dönüş yaptığı sırada arka sol tarafında seyreden motosikletin sanığın aracının sol ön kısmına çarpması neticesinde motosiklet sürücüsünün ölmesi şeklinde meydana gelen olayda, kaza anından 1.5 saat sonra yapılan kan tahliline göre 0.89 promil alkollü olması nedeniyle kaza anında 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu anlaşılan sanık açısından bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık