KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6198 E., 2020/2331 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mağdurlar ... ve ... zorunlu vekilleri ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mağdurlar ... ve ... zorunlu vekilleri ile mahalli Cumhuriyet savcısının eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki otomobille geceleyin şehir içindeki aydınlatma bulunan bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü dönel kavşağa geldiğinde kendisine göre sağından tali yoldan geçiş üstünlüğüne riayet etmeden giren katılan sürücü neşe idaresindeki otomobile çarpması şeklinde meydana gelen kazada;
Her ne kadar yaralandıklarını iddia eden mağdurlar ve katılanların adli raporlarında darp cebir izinin tespit edilmediği, ağrı, acı veya hasssasiyetten bahsedilmediğinden bahisle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmiş ise de;
katılan ...’ye ait adli raporda darp ve cebir izi olmadığı ifade edilmesine rağmen, katılan sürücü ...’nin aracında yolcu olarak bulunan mağdurlar 2010 doğumlu ..., 2002 doğumlu ..., 2008 doğumlu ... ile katılan ...’ın adli raporlarında yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğunun belirtilmesi ile yaralandıklarına yönelik beyanları nazara alındığında meydana gelen kazada kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu tespit olunan sanığın, katılan ... ile mağdurlar ...,
...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları dolayısıyla mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6198, K. 2020/2331, 3 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama