Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6399 K.2020/3384

mahkumiyet (her iki sanık hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanların feragate yetkili olan vekilinin, temyiz isteminde bulunduktan sonra, 20.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile katılanlar adına şikayetlerinden vazgeçtiklerini belirtmiş olması karşısında, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle katılan vekilinin hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B)Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...’ün Soyhan Yapı Kooperatifi müteahhidi, sanık ...'nın ise anılan kooperatifte şantiye şefi olarak görev yaptıkları, ölenin söz konusu kooperatif inşaatının 10. katında çalıştığı esnada, çatı katına kalıp tahtalarını taşıyan vincin asılı bulunduğu düzeneğe ait demir ayakların bulunduğu yerden sökülerek, binadan aşağıya düşmesiyle düzeneğin yakınında bulunan ölen ...‘ün dengesini kaybederek demir ayaklarla birlikte zemine düşerek vefat ettiği, meydana gelen neticede sanık ...’ün asli kusurlu, sanık ...’nın tali kusurlu olduğunun anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusur durumuna, bilirkişi raporuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Şikayetten vazgeçilmesi sebebiyle katılma hakkı ortadan kalkan müştekiler lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4, 5, 6. paragrafının hükümden çıkarılması ve yerine “Sanık ...’ün kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1095 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığın neticeten 32.850 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık ...’nın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 730 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığın neticeten 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına“ ibarelerinin eklenmesi, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmolunduğu bölümün hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA.