Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6563 K.2020/4280

Diğer sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...’nin ise beraatlerine ilişkin hükümler sanıklar Sanıklar ... ve ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... San ve Tic.

Aş ye ait üretim fabrikasında 1,5 yıldır kalıp ustası olarak çalışan kazalı işçinin olay günü kendisi gibi kalıp ustası olan sanık ... ile birlikte strafor enjeksiyon makinasındaki kalıbı değiştirdikleri ancak hammadde hortumunun vardiya amiri olan sanık ... tarafından patlak olduğunun tespit edilmesi üzerine kendisinin talimatıyla kazalı işçinin makinanın içine makinanın çalışmasını engelleyen emniyet anahtarını almadan girdiği, hortumu değiştirdikten sonra makinanın içinden çıkmadan sanık ...’e makinayı çalıştır talimatı verdikten sonra,

kazalı işçiyi görmeyen sanık ...’in kalıbı kapatmasıyla kapanan kalıbın arasına baş kısmının sıkıştığı bu durumu farkeden operatörün uyarısıyla kalıbın tekrar geri alınması makinanın üzerinden 1,5 metre yükseklikten düştüğü ve tedavi gördüğü hastanede yaklaşık 2 hafta sonra hayatını kaybettiği, ölenin emniyet anahtarını almadan makinaya girip, makinadan çıkmadan makinanın çalıştırılmasını söylemesi,

sanık ...’in ölenin inip inmediğini görmeden ve teyit almadan çalıştırması sebebiyle, sanık ...’in ise vardiya amiri olup işin başında bulunmasına rağmen iş güvenliği önlemleri sağlanmadan (emniyet anahtarı alınmadan) çalışılmasına göz yumması sebebiyle asli kusurlu olduklarının, üretim sorumlusu sanık ...’in uygun iş organizasyonuyla ve iş güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını denetlememesi sebebiyle tali kusurlu olduğunun, Karpek yönetim kurulu başkanı olan sanık ...’in fabrikada üretim sorumlusu,vardiya amiri vs. çalıştırması sebebiyle bilmesi olanağı bulunmayan eksiklerden sorumlu tutulamayacağından kusursuz olduğunun,

yine iş güvenliği uzmanı sanık ...’nin işçilere gerekli iş güvenliği eğitimi vermesi, tehlikeler konusunda talimatnağmeler hazırlayıp işçilere tebliğ etmesi sebebiyle kusursuz olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda,

(I)Katılanlar vekilinin mağdur ... adına başvurduğu temyiz talebinin incelenmesinde,

Ölenin eşi olan ve soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan eden mağdur ...’ın katılanlar vekili Av. ...’i vekil olarak tayin ettiğine yönelik bir bilgi veya belgeye rastlanılmaması sebebiyle katılanlar vekilinin mağdur yönünden kararı temyiz yetkisi bulunmadığından, vekilin bu yönden temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

(II)Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

(III)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna katılanlar vekilinin ise; cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

(IV)Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanıkların kusursuz olduğuna, katılanlar vekilinin ise hükmedilen cezaların yetersiz olduğu yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sonuç ceza miktarı doğru hesaplanmakla birlikte sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay olan uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının 760 gün yerine 605 gün olarak gösterilmesi,