Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/6793 K.2020/3252

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

09/10/2015 tarihli keşif tutanağı, ıslak imza yahut UYAP üzerinden elektronik imza (e-imza) ile keşfi gerçekleştiren hakim tarafından imzalanmamış ise de aynı tarihli keşif ücretine ilişkin ara kararın hem ıslak imza, hem de UYAP üzerinden elektronik imza (e-imza) ile anılan hakim tarafından imzalanmış olması ve sahtelik hususunda iddia da bulunmaması dikkate alındığında, imza noksanlığı mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilerek tebliğnamedeki bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü sanık idaresindeki bisikletle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, virajlı, eğimli, asfalt kaplama caddede seyri sırasında, iniş eğimli sağa virajı döndüğü esnada, direksyon hakimiyetini kaybederek, bisikletinin sol tarafıyla karşı yönden gelen Süleyman idaresindeki otomobilin sol tarafına çarpmasıyla, sanığın ilk geçiş hakkını vermeyerek tam kusuruyla araçta arka sol tarafta yolcu olan katılanın vücudunda orta derecede kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;