KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/6823 E., 2020/3971 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 02:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halinde iken; kendisi ile aynı istikamette seyir halinde olan ...’ün motosikletine arkadan çarparak; bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin de vücudunda 3. derecede kemik kırığıyla birlikte duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması ile neticelenen olayda;
Yerel mahkemece, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesine müteakip denetim süresi içerisinde işlenen suçun kasten işlenebilen bir suç olması gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan ötürü ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, bu hususun ihbar olunan mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde tanımlı hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/6823, K. 2020/3971, 24 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama