Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/7088 K.2020/4994

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki işçileri taşıyan servis minibüsü ile saat 18:45 sıralarında meskun mahalde, 9 metre genişliğindeki iki yönlü ve dik eğimli yolda seyir halinde iken, öndeki aracın durması ile servis minibüsünün stop ettiği, geri çalıştırmak istediği sırada el freninin tutmadığı ve aracın 70 metre kadar geri kaçarak takla attığı ve şikayetçi olan 5 işçinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanığın tam kusurlu olarak kazaya neden olduğu olayda;

şikayetçilerden ...’ın kolluk ifadesinde özetle “.... kazanın bir gün öncesinde yine seyahat ettiğimiz sırada fren tutmadığını servis şoförü...’e söylememe rağmen, cumartesi gününe kadar idare eder ...” dedi şeklindeki ifadesi karşısında; el frenindeki arızanın sanık tarafından bilinmesine rağmen trafiğe çıkması nedeni ile sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;