Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8075 K.2020/2909

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1996 doğumlu katılan ...’ın babası olan katılan ... vasıtası ile 12.09.2009 tarihinde saat 02:00 sıralarında sanığın pratisyen hekim olarak nöbetçi olduğu Dalaman Devlet Hastanesi Acil Servisine testis ağırısı ve şişmesi şikayetiyle başvurduğu, sanık tarafından yapılan idrar tahlili sonrasında idrar yolları enfeksiyonu tanısıyla kum döküyor denilerek dicloron uygulanıp evine gönderildiği, 14.09.2009 tarihinde ağrıların geçmemesi üzerine önce özel bir sağlık kuruluşuna başvurdukları, burada kendisine yapılan görüntüleme işlemi sonrası testis torsiyonu tanısı konularak acil ameliyat olması gerektiğinin söylendiği, bunun üzerine teyit için aynı gün Ortaca Devlet hastanesin’e başvurdukları burada da aynı tanı konularak katılana aynı gün yapılan operasyonla sol testisinin alındığı olayda;

Soruşturma asamasında İstanbul Adli Kurumu 3. İhtisas Dairesinden kusura ve illiyete ilişkin rapor talebi üzerine düzenlenen 31.01.2011 tarihli raporla mağdura ilk acil başvurusunda şikayetlerine yönelik yeterli muayene ve tetkiklerinin yapılmadığından, sanık doktorun tıbbi uygulama hatası olduğu, hastanın şikayetlerinin devam etmesine rağmen 2 gün sonra doktora başvurduğu cihetle, testis kaybına hekimin tıbbi uygulama hatası ve hastanın mevcut şikayetlerine rağmen doktora geç başvurmasının neden olduğunun belirtildiği,

Yargılama aşamasında Akdeniz Üniversitesi Üroloji Anabilimdalı öğretim üyeleri tarafından düzenlenen 04.03.2013 tarihli raporda“ testis torsiyonunun tıbbi olarak akut skrotum olarak tabir edilen ağrılı ve şiş skrotum ile karakterize bir durum olup ürolojik acil hastalıklardan biri olduğu, her skrotal ağrı ile başvuran hastanın aksi ispatlanmadıkça testis torsiyonu olarak kabul edilip mutlaka en kısa zamanda radyolojik görüntüleme tetkikleri ile değerlendirilmesi gerektiği, eldeki tıbbi kayıtlara göre hastanın ön tanısının Dr. ... tarafından idrar yolu enfeksiyonu olarak kayıt edilmiş olduğu, hastaya Dikloron ağrı kesici iğne uygulandığı,

fakat Dalaman Devlet Hastanesi 12.09.2009 tarih ve 45241 sıra nolu acil protokol defterindeki idrar tahliline göre hastada gerek üriner enfeksiyon gerekse de üriner sistem taş hastalığı bulguları bulunmadığı, ayrıca tıbbi kayıtlar incelendiğinde hastanın Dalaman Devlet Hastanesi Acil Servisine geliş şikayetlerini ve doktor muayene bulgularını içeren herhangi bir belge de bulunmadığı, Dalaman Devlet Hastanesi kayıtlarındaki üriner enfeksiyon ön tanısını ve Dikloron ağrı kesici iğne tedavisini aynı kayıtlarda bulunan idrar tahlilinin desteklemediği,

bundan dolayı hastanın ilk başvuruda Dr. ... tarafından değerlendirilmesi esnasında testis torsiyonunun olması ihtimalinin güçlü olduğu, ancak hastanın Dalaman Devlet Hastanesi Acil servisine geliş şikayetlerini ve doktor muayene bulgularını içeren tıbbi kayıtların olmaması nedeniyle başvuru sırasında kesin olarak testis torsiyonundan bahsetmenin mümkün olmadığı” şeklinde görüş verildiği,

Yine yargılamada İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve Genel Kurulca düzenlenen benzer içerikli raporlara göre ise “Kişinin sol testisinde ağrı şikayetiyle doktora başvurduğu, yapılan muayene tetkikler sonucunda idrar yolu enfeksiyonu tanısı konularak tedavisinin düzenlendiği, 2 gün sonra başvurdukları farklı bir merkezde sol testis torsiyonu tanısı konularak orşiektomi operasyonu uygulandığı, hastanın ilk müracaatı ile ilgili şikayet, muayene kaydı bilgilerinin olmaması,

hastaya yapılan idrar tahlili sonucuna göre konulan idrar yolu enfeksiyonu tanısı ve yaptırılan Dicloron adlı iğne uygulanmasının klasik bilgilere göre tıbben uyumlu olmadığı, hastanın fizik muayenesinin yapılıp yapılmadığının da tıbbi belgelerden anlaşılamadığı, bu nedenlerden dolayı Dr. ...'in konulan idrar yolu infeksiyon tanısı sonrası tıbbi uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı,

testis torsiyonunun hastanın ilk müracaatında olduğunun, tanıda gecikme nedeniyle testis kaybı ile neticelendiğinin veya torsiyonun daha sonradan geliştiğini söylemenin mevcut belgelerle mümkün olmadığı cihetle kişide oluşan zarar ile tıbbi uygulama hatası arasında illiyet bağı olup olmadığı konusunda yorum yapılamayacağının” tespiti karşısında,

Sanığın tıp kurallarına uygun olmadığı tespit edilen davranışı ile meydana gelen yaralanma arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı net olarak tespit edilememiş ise de, katılana ait ilk müracaatı ile ilgili şikayet, muayene kaydına ilişkin veri olmadığı ancak hastaya yapılan idrar tahlili sonucuna göre konulan idrar yolu enfeksiyonu tanısı ve yaptırılan Dicloron adlı iğne uygulanmasının klasik bilgilere göre tıbben uyumlu olmadığı, hastanın fizik muayenesinin yapılıp yapılmadığının da tıbbi belgelerden anlaşılamadığı,

bu nedenlerden dolayı sanık tarafından konulan idrar yolu infeksiyon tanısı sonrası tıbbi uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı anlaşıldığından; sanığın tıp kurallarına uygun olmayan eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığın taksirle yaralama suçundan beraatine karar verilmesi ile yetinilmesi,