Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8311 K.2020/6705

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde gündüz vakti yağmurlu havada iki yönlü yolda seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü (Y) kavşağa geldiğinde seyir istikametinde bulunan DUR levhasına rağmen geçiş önceliğine sahip araçların gerekli kontrolünü yapmadan seyrine devam etmesi sonucu ...’un sevk ve idaresinde bulunan yolcu minibüsü ile çarpışarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, bir kişinin ise burnunda kırık oluşmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine “Sanık hakkında verilen 1 yıl hapis cezasının suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi ve ekonomik halleri nazara alınarak, TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,