Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9096 K.2021/366

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 89/4, 22/3, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Silivri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2011 tarihli ve 2011/241 esas, 2011/194 karar sayılı kararının 30/06/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 17/08/2015 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve Silivri 2.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 29.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Silivri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/319 esas, 2016/506 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının keşif yapılmadığına ve kusur raporu aldırılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, asfalt kaplama devlet yolunda seyrederken, çok yönlü, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık ihlali yaparak sola manevra yaptığı esnada, aracının sağ arka kısmına, kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan, arkadan aynı yönde seyreden ... idaresindeki kamyonetin sağ ön kısmıyla çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, müştekilerin 02/06/2011 tarihli duruşmada, şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri, huzurda bulunan sanığın da şikayetten vazgeçmeyi açıkça kabul etmediğine dair herhangi bir beyanının olmadığı gözetildiğinde, mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Somut olayda sanığın kırmızı ışık ihlalinde bulunarak, kazaya neden olmasının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacağı kabul edilerek, iddianamede eylemin tarif edildiği de nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yargılama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabule göre de;

3-)Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK’nın 179. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK’nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Basit yargılama usulü1 düzenlemesine tabi olacağı.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından. Anayasa Mahekemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK’nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;