Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9180 K.2021/1782

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile gündüz vakti, eğimsiz, düz, asfalt kaplama iki yönlü karayolunda seyir halindeyken önünde seyir halinde olan sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobilini sollamaya çıktığı sırada aracının sağ ön tampon kısmı ile önünde aniden sola dönüş yapmaya çalışan otomobilin sol arka tamponuna çarpması sonucu sanık ...’in asli, sanık ...’ın tali kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden oldukları olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yaralandıklarına dair kesin inandırıcı delil elde edilemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;