Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9353 K.2021/2578

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki motosiklet ile yerleşim yeri içinde, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, hız limitinin 30 km/s olduğu, düz, eğimsiz yolda, gece vakti seyir halindeyken; yaya geçidinin 100 metre gerisinden karşıdan karşıya geçmek isteyen katılanlara çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin de üçüncü derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.