Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/955 K.2019/5893

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarihli ve 2010/28 esas, 2010/163 karar sayılı kararının 02.04.2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 16.11.2011 tarihinde TCK'nın 204/1. maddesinde tanımlanan resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 02.11.2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ve 2017/1160 Esas, 2018/641 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,