Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/970 K.2020/217

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yan tarafındaki komşusu olan katılan ...’a ait iki katlı müstakil evin bahçesinde katılanın sık sık mangal yakmasından dolayı ortaya çıkan duman ve koku nedeniyle rahatsız olduğunu ve katılana yönelik şikayetlerinden sonuç alamayıp, tüm uyarılarına rağmen söz konusu eylemin devam ettiğini iddia eden sanık ...’nin, katılanın 07.07.2013 günü akşam vakti bahçesinde mangal yaktığı ana ilişkin görüntüsünü ve çevreye yayılan dumanı, kendi balkonundan el kamerası ile video olarak kaydettiği ve mağduriyetinin giderilmesi istemiyle Belediye Başkanlığına verdiği 08.07.2013 tarihli dilekçeye söz konusu kayıtları eklediği olayda;

Dosyada mevcut DVD içeriğinde yer alan 51 saniyelik, 2 dakika 38 saniyelik ve 1 dakika 5 saniyelik 3 adet video ile 16.03.2016 tarihli CD inceleme tutanağının kapsamına göre; sanık tarafından, katılanın sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntüsü ve sesi kaydedilmediği gibi, katılana ait bahçede mangal yapılmasının katılanın başkalarınca görülmesini ve bilinmesini istemediği özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyet de olmadığı,

bahse konu görüntüyü, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, kayıt yapmasına neden olan konudan dolayı huzur ve sükununun bozulduğuna dair iddialarını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı da anlaşılmakla, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.