Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9868 K.2021/2189

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 22.25 sıralarında katılanın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahalde, bölünmüş, iki şeritli, platform genişliği 20 metre olan, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken, aynı istikamette önünden seyreden sanığın sevk ve idaresindeki araca arkadan çarptığı, kaza nedeniyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz, katılanın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda; kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,