Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10082 K.2024/2076

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve mağdurlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mağdurların, 22.12.2015 tarihli 7 nolu celsede şikayetlerinden vazgeçtiği, dolayısıyla da katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığından mağdurlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddinin gerektiği, sanık müdafiinin temyiz isteğinin ise 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki red gerektirir bir durumunun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkili hakkındaki sonuç cezaya işlenen fille orantısız şekilde fazla miktarda hükmedildiğine, sürücü belgesinin geri alınma tedbirine başvurulmasının hukuka aykırı olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, olayın temyiz dışı diğer sanığın kusurlu eylemi sebebiyle meydana geldiğine, mağdurlar vekilinin temyiz isteği, özel bir sebebe dayanmayan, kararın genel usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki yarı römork takılı çekici ile gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, iki gidiş iki gelişten oluşan bölünmüş asfalt kaplama karayolundaki tır parkından çıkarak,

ters istikamette banket kısmında seyredip olay mahalline geldiğinde de,sağa manevra ile orta refüjde bulunan dolgu alanı kısmından karşı şeride geçmek istediği esnada, aracının ön kısımlarına, düz seyreden sürücü ... idaresindeki taksinin sağ ön ve yan kısımlarıyla çarpmasıyla, bir kişinin ölümüyle, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece 27.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu esas alınarak,

asli kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdur ...'in zarar gördüğü halin, taksirle yaralama suçu olarak TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlandığı, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi bulunduğu, mağdurun kovuşturma aşamasında 13.05.2015 tarihli 1 nolu celsede dinlendiği ancak kendisine şikayetçi olup olmadığının sorulmadığı, mağdura davetiye çıkartılarak dinlenilmesi şayet şikayetinin devam ettiği tespit edilirse sanık hakkında iddianamede yer verildiği şekilde, TCK'nın 85/2 maddesine göre cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik temyiz istekleri yerinde görülmekle hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle BOZULMASINA,

B)Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden; Mağdurların, 22.12.2015 tarihli 7 nolu celsede bizzat sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri gözetildiğinde CMK'nın 243. maddesi gereğince haklarında verilen katılma kararlarının hükümsüz kalacağının anlaşılması karşısında, katılan sıfatı ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan mağdurlar adına vekillerinin yapmış olduğu temyiz başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,