Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10096 K.2023/3184

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.10.2020 tarihli, 2016/111418 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın Pınarhisar ilçesi Akören köyünde ikamet ettiği, olay günü köyüne gelen kimliği henüz tespit edilemeyen şüpheli şahısların sanık ...'e tarlasında gömü olduğunu, bunu bulmaları durumunda çok para kazanabileceklerini söyledikleri, şüpheli şahısların sahte heykelleri tarlaya önceden yerleştirdikleri, ... ile diğer şüpheli sanıkların tarlayı kazıp tarladan 3 adet sarı renkli heykel çıkardıkları,

şüpheli şahısların ...'e bu heykelleri yurtdışında satacaklarını fakat biraz masraflı olduğu için kendilerine para vermesi gerektiğini söyledikleri ...'ün de şüphelilere yaklaşık 100.000,00 TL parayı kendisine verilen Şirinyer/İzmir PTT hesabından şüphelilerin hesabına yatırdığı, paranın burdan çekildiği, sanık ...'ün bu şekilde dolandırıldığı, heykeller üzerinde yapılan incelemede heykellerin 2683 sayılı Yasa kapsamında olmayan sahte heykel olduğunun tespit edildiği,

dosya içerisinde mevcut Pınarhisar Cumhuiyet Başsavcılığının 2015/594 sayılı soruşturma dosyası ile dolandırıcılık suçundan şüpheli şahısların tespit edilmeye çalışıldığı anlaşılmıştır. Dosyada mevcut tutanak ve raporlar ile sanık savunmasından da anlaşılacağı üzere sanık dolandırıcılık suçunun mağduru olmuş ve izinsiz olarak define araştıran ve kendisini dolandıran kişilerin kimlik bilgilerini vererek haklarında dava açılması amacıyla şikayetçi olmuştur.

Heykellerin dolandırıcılık suçunun şüphelileri tarafından sanığın arazisine konulduğu bu eyleme sanığın iştirak etmediği, define araştırmak veya izinsiz olarak kazı yapma eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şüphede kaldığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir."

2. Kimliği henüz tespit edilemeyen iki kişinin Pınarhisar ilçesi, Akören Köyü'ndeki kahvehaneye gelip arazi satın almak istediklerini söyledikleri, sanık ...'le birlikte sanığa ait araziye gittikleri, sanığa tarlasında gömü olduğunu, gömüyü bulmaları durumunda çok para kazanabileceklerini söyledikleri, şahısların üç adet heykel ile bir adet çömleği tarlaya önceden yerleştirdikleri, sanık ... ile iki şahsın tarlayı kazıp tarladan eserleri çıkardıkları, şahısların sanığa bu heykelleri yurtdışında satacaklarını fakat biraz masraflı olduğu için kendilerine para vermesi gerektiğini söyledikleri,

sanığın yaklaşık 100.000,00 TL parayı Şirinyer/İzmir PTT hesabından şahısların hesabına yatırdığı, müze müdürlüğü görevlilerince yapılan incelemede heykellerin 2683 sayılı Kanun kapsamında kalmadıklarının tespit edildiği, dosya içerisinde mevcut Pınarhisar Cumhuiyet Başsavcılığının 2015/594 sayılı soruşturma dosyası ile dolandırıcılık suçundan şüpheli şahısların tespit edilmeye çalışıldığı, sanık hakkında diğer şahıslarla birlikte kazı yapmak suretiyle eserleri çıkardığı iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, köye kahvehanesine gelen tanımadığı iki şahsın arazi satın almak istediklerini, kendisinin arazisi olduğundan şahısları arazisine götürdüğünü, şahısların, arazisinde tarihi eser olduğunu, eserleri çıkaracaklarını söyleyip sanıktan eserleri saklamasını istediklerini, üç gün sonra tekrar gelip kazı yaptıklarını, çıkardıkları eserleri İsviçre'de 15 trilyona satacaklarını söyleyip, kendilerine bu satışın yapılabilmesi için para tedarik edip edemeyeceğini sorduklarını, etraftan borç para bularak toplam 100.000,00 TL'yi PTT'den şahısların hesaplarına para yatırdığını,

parayı yatırdıktan sonra bir miktar daha para istediklerini, olayı anlattığı arkadaşının kendisine dolandırıldığını söylediğini, Emin Kaya adındaki kişinin kendisini telefonla arayarak "Sen bir kekliksin, ben bir avcıyım, seni kandırdım" dediğini, arazisindeki kazıyı kendisini dolandıran iki şahsın yaptığını, kendisinin ise yanlarında durduğunu beyan etmiştir.

4. 09.09.2014 günü jandarmaya müracaat edip dolandırıldığını söyleyerek şikayetçi olduğunu beyan eden sanığın, evine gelen kolluk personeline evin alt katında bulunan ambar içerisinden çıkarttığı çuvalda bulunan bir adet çömlek ile üç adet heykeli teslim ettiği anlaşılmıştır.

GEREKÇE

Olayın meydana geliş şekli, dosya kapsamındaki tutanaklar ve sanık savunması hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kendisine ait olduğunu söylediği arazide yapılan kazıya rıza göstermesi, kazı sırasında kazıyı yapan şahısların yanında bulunduğunu beyan etmesi, araziden çıkartılan eserleri evinde saklaması hususları gözetildiğinde, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi yerine, "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği " yönündeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,