Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10107 K.2023/3479

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/904 Esas, 2015/1811 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (223) üncü maddesinin (2) inci fıkrasının a ve b bentleri gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü.

"Sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet etme suçunu işledikleri iddiasıyla haklarında Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama sonrasında, olay yerinde mahkemizce yapılan keşif neticesinde suça konu mahalde bulunduğu iddia edilen iskelenin kaldırılmış olduğu, 2863 sayılı Kanun kapsamında sanıkların sit alanı olduğu bildirilen alana ilişkin herhangi bir inşai ve fiziki müdahalelerinin bulunmadığı,

mevcut durumun kanunda suç olarak düzenlenmediği ve sanıkların üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (223) üncü maddesinin (2) inci fıkrasının a ve b bentleri gereğince haklarında açılan kamu davasından ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm fıkrası kurulmuştur. "

B. Sanık ... savunmasında. "Savunmamızı yazılı olarak sunuyoruz. Gayrimenkulümüzün üzerinde yapılan iskele, bina veya çimento ve çelik kullanılarak yapılmış önemli bir yapı değil, tahtadan yapılmış bir platformdur. Anılan platform karadan ulaşımı kesinlikle bulunmayan gayrimenkule çeşitli keşif ve izinler için gelen resmi kişilerin özellikle denizden ulaşımla gelinmesi sebebi ile karaya çıkılabilmesi için inşa edilmiştir.

Gayrimenkul ile ilgili Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünce 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planı revizyonunda günü birlik tesis olarak belirlenmiş olup Tabiat Varlıkları Koruma Merkez Komisyonunun 02/10/2012 tarih ve 29 nolu kararı gereğince söz konusu parsele sadece denizden ulaşımının sağlanabileceğine yönelik karar verilmiştir.

Dolayısı ile gerekli izinlerin alınabilmesi ve keşiflerin yapılabilmesi için denizden ulaşımın zorunluluğu ve karaya çıkabilmek için benzeri bir platforma ihtiyaç bulunması sebebi ile inşaa edilmiş olup suç olduğuna ilişkin herhangi bir bilgimiz olmamasına rağmen kolluk kuvvetlerince yapılan bildirimin öğrenilmesi akabilinde yine kolluk kuvvetlerine başvurarak onların tutanağı gözetiminde ilgili yapı derhal yıkılmıştır.

Hakkımızda beraat kararı verilmesini ve yoğun iş programım sebebi ile duruşmalardan vareste tutulmama karar verilmesini talep ediyorum.

Savunma dilekçemizin ekinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünün araziye nasıl ulaşılabileceğine ilişkin vermiş olduğu karar ile yine Muğla Valiliğine hitaben yazılmış gayrimenkulün günü birlik tesis alanı ve güneşlenme amaçlı yat bağlama ve mola iskelesi koruma amaçlı imar planı teklifine ilişkin yazı dilekçemiz ekinde arz ediyoruz dedi " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Sanık ... savunmasında;"Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. İskelenin yapılışı ile ilgili bilgim yoktur ben sadece mühendislik işleri ile uğraştım. Ben araziyi görmüş değilim. Suçsuzum,ceza verilmesi halinde cezamı kamuya yararlı bir işte çalışıp çekmek isterim ayrıca şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim ayrıca plan proje yaptığıma dair vekaletnameyi ve ön kabule dair yazıyı dosyaya ibraz ediyorum dedi."şeklinde beyanda bulunmuştur.

D. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesince mahallinde keşfe gidilmiş, keşif akabinde inşaat ve fen bilirkişilerce rapor sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Muğla ili Marmaris ilçesi Turgut Mahallesi 1683 parsele izinsiz ahşap iskele yapıldığının tespiti üzerine sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunda kamu davası açıldığı, suça konu parselin sanık ...'a ait olduğu, sanığın gayrimenkullerine ait işlemler için diğer sanık ...'e vekalet verdiği, sanıkların savunmalarında suça konu alana iskele yapmak için izin talebinde bulunduklarını, ön kabulün yapıldığını ancak kendilerine iskelenin kaçak olduğunun bildirilmesi üzerine yıktırdıklarını beyan ettikleri, bu hususun 03.02.2015 tarihli tutanak ile de sabit olduğu,

mahkemece yapılan keşif akabinde alınan fen ve inşaat bilirkişi raporlarında keşif tarihinde suça konu iskelenin yerinde olmadığının, suça konu parsel üzerinde 2863 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinde sayılan inşai ve fiziki müdahale kapsamında bir imalatın bulunmadığının tespit edildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların suç işleme kasıtlarının olmadığı kanaatine varılarak mahkemece sanıklar hakkında kurulan beraat hükmünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanıkların üzerine atılı suç yönünden suç işleme kastının oluşmadığından CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK’nın 223/2-a ve b maddesi gereğince hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/904 Esas, 2015/1811 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan birinci paragrafa;

“ mevcut durumun kanunda suç olarak düzenlenmediği ve sanıkların üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından CMK.223/2-a,b maddesi gereğince hakkında açılan kamu davasından AYRI AYRI BERAATLERİNE,” kısmının hükümden çıkartılması ve yerine “ sanıkların yüklenen suç açısından kastlarının bulunmaması nedeniyle, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,