KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/10111 E., 2023/6626 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/232 E., 2016/292 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
445 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; sübuta, suç kastı bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Davaya konu olay, sanık ...'in, boşanma aşamasında olduğu eşi mağdure ...'nin kollarından tutup hakkındaki hüküm temyiz edilmeden kesinleşen diğer sanığın kullandığı araca zorla bindirmeye çalıştığı, mağdurenin abisi ve yakınlarının müdahalesi ile eylemini tamamlayamadan olay yerinden kaçarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdure ...'nin olay tarihinde aralarındaki boşanma davası nedeniyle ayrı yaşadıkları, sanığın mağdure eşi ile konuşmak için, hakkında verilen hüküm temyiz edilmeden kesinleşen diğer sanık ile birlikte mağdurenin yaşadığı evin önüne geldiği,
çöp dökmek için dışarı çıkan mağdureyi kolundan tutarak zorla arabaya bindirdikleri sırada mağdurenin abisi ve yakınlarının müdahalesi ile fırsatını bulan mağdurenin araçtan inerek kurtulduğu olayda sanık ...'in cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulunduğu anlaşılmakla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Sanığın eylemini boşanma aşamasında olması nedeniyle ayrı yaşadığı eşine karşı gerçekleştirdiği halde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/10111, K. 2023/6626, 26 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama