Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10130 K.2023/6633

Sanık hakkında yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 3 yıl 14 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, yaralama suçundan 3.000 Türk Lirası adli para cezası ile mahkumiyetine, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 6.000 Türk Lirası adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehe yasa maddelerinin uygulanmadığına, sair nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay; sanık ...' in, katılan ...' nın yüzüne biber gazı sıkarak yaraladığı, gece vakti rızası hilafına konutuna girerek konut dokunulmazlığını ihlal ettiği ve katılan ...' nin boğazına bıçak dayayarak evden çıkarıp araca bindirerek götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

1.Dosya kapsamı, katılanların birbirini destekleyen anlatımları, katılan anlatımlarını doğrulayan adli raporlar, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarih ve 2016/254 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarih ve 2016/254 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,