Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10281 K.2023/4914

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/548 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz itirazları; 1. Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

2.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü. "Yapılan yargılama, sanık savunması, müşteki beyanları, bilirkişi raporları, nüfus ve sabıka kaydı ve tüm dosya kapsamına göre.

Nevşehir Kültür ve Tabiatlar Varlığı Koruma Kurulunun 12.11.1999 gün ve 1123 sayılı kararı ile berilenen kentsel sit alanı içerisinde ve Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 28.01.1994 gün ve 1663 sayılı kararıyla uygun bulunan Göreme Koruma Amaçlı İmar Planı içerisinde 1. Bölge Turizm Konaklama Tesis Alanında kalan şüpheli ...'ın sorumlu müdürlüğünü yaptığı Halis Turizm Şirketine ait Göreme Beldesi 4 pafta 734 parselde bulunan otel inşaatı için alınan 15.12.2012 tarih ve 504 sayılı karar ile onaylanan restorasyon projesi aşılarak onaylı projedeki Z21 kodlu banyonun ikinci kemere kadar genişletildiğinin,

banyonun kapısının kayadamın diğer iç duvarından açıldığının, Z22 nolu kayadamın pencerenin yerinde genişletildiğinin, 112 nolu baynonun tavanı yerindeki uygulamada dekoratif amaçlı süslemeler için oyulduğunun, Z23 kodlu mekanın penceresi kapıya çevrildiğinin, kapı boşluğu duvarla kapatıldığının ve kapının yanına pencere açıldığının, Z20 nolu kayadam mekana yerinde destek amaçlı duvar örüldüğünün, 113 nolu kayadamda oyularak kapı açıldığının, 113 nolu kayadam mekanın girişindeki iki kemer yerinde tek kemer olarak uygulandığının,

314 nolu kayadamın parsel dışında kalan alan için duvar örüleceği belirtilmesine rağmen yerinde uygulamada duvar örülmediğinin tespit edildiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanık savunması ve onaylı projesine aykırı izinsiz uygulamaların tamamının ilgili koruma kurulunun 28.05.2014 tarih ve 1513 sayılı karar ile onaylanan tadilat projesine uygun hala getirildiğine, yapılan izinsiz uygulamalardan dolayı doğal dokuya zarar verilmediğine dair 08.02.2016 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini suç işleme kastı ile gerçekleştirmediği anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince sanığın beraatine dair karar verilmiştir

B. Sanık savunmasında; "Ben bu konuda daha önce savunma yapmıştım, o savunmamı aynen tekrar ediyorum, benim hakkımda daha önce bu konudan dava açıldı ve ben beraat ettim, tekrardan neden dava açıldığını bilmiyorum, suçsuzum, beraatimi talep ediyorum dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahkemece Kültür Varlıklarını Korum Bölge Kurulu Müdürlüğü adına, duruşma gün ve saaatini bildirir davetiyenin 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, Kültür ve Turizm Müdürlüğü adına Hazine vekilinin, 03.12.2015 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu,

25.02.2016 tarihli duruşmaya katıldığı halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan,

Kültür Varlıklarını Korum Bölge Kurulu Müdürlüğünün suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12/11/1999 gün ve 1123 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanında yer alan Nevşehir ili Merkez ilçesi Göreme beldesindeki 4 pafta 734 parselde, Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15.12.2012 tarih 504 sayılı kararları ile onaylanan restorasyon projesine aykırı izinsiz uygulamalarda bulunulduğu iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında; mahallinde icra edilen keşif neticesinde mimar ve arkeolog tarafından düzenlenen 08.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu aykırılıkların kurul tarafından onaylanan tadilat projesine uygun hale getirildiği,

keşif tarihi itibariyle 2863 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı fiziki ve inşai müdahale olmadığının belirtildiği dikkate alınarak suç kastı bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/548 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,