Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10307 K.2022/551

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün, ''5271 sayılı CMK’nın 141 ve devamı maddeleri gereğince haksız tutuklamadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/18583-53 Soruşturma – 2015/24610 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan 09.11.2013 – 09.01.2014 tarihleri arasında 61 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 13.07.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 4.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.067,15 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan “1.611,37’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde “2.067,15” TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,