Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10391 K.2022/553

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin yokluğunda verilip, 18.05.2016 tarihinde tebliğ olunan hükme karşı 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesi uyarınca 20.05.2016 tarihinde süresinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede ret öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında davanın “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” yerine “5271 sayılı yasa gereğince manevi tazminat talebi" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/102 Esas – 2015/220 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan 20.09.2006 – 13.11.2006 tarihleri arasında 54 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.