Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1045 K.2020/5049

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 19:25 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması bulunan orta bariyer ile bölünmüş tek istikametli, çift şeritli, kuru asfalt yolda sanık yönetimindek...otobüsü ile ......yolu yönünden gelerek ... yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan Cevizli durağının 250 metre ilerisindeki benzin istasyonuna geldiği esnada seyir istikametine göre sağ taraftaki tali yoldan sağa dönüş yapmak suretiyle ana yola giren plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araca çarpmamak için ani fren yapması ile otobüste ayakta yolcu olarak bulunan katılanın dengesini kaybederek düşmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ağır 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, katılan ve tanığın beyanına göre kaza mahallinde tali yol olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanığın beyanları çelişkili olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen suçun kusurunun olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-c madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,