Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10634 K.2024/3161

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, sanığın kusursuz olduğundan hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, eksik incelemeye ve araştırmaya, ölenin kusurunun bulunmadığına, tayin edilen cezaya, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 14:45'te sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde yolun solundan sağına orta refüj üzerinden yolu yaya olarak geçmekte olan ölen ...'e çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı arihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun kabul edildiği,

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

TCK’nın 50. ve 51. maddelerinde düzenlenen müsseselerin uygulanıp uygulanmayacağının hakimin takdirinde olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.06.2021 tarihli 2018/ 185 Esas, 2021/279 Karar sayılı ilamında ayrıntısı açıklandığı üzere; sosyal ve ekonomik durumunu tespit ettiği sanığı bizzat gözlemleyen Yerel Mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 50 inci maddesi ile ilgili olarak ayrıca bir değerlendirme yapılmadan takdir hakkının erteleme hükümleri yönünde kullanılmasında herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,